شماره ۱۲۷ - خوی شه عربده جو افتادست
شماره ۲۵۲ - به غمزه روز الستم همین معامله بود
شماره ۲۶۱ - هر سر شاخ درین باغ هوایی دارد
شماره ۲۶۸ - به بیرحمی دلی دارد دل صیاد از آن خوشتر
شماره ۴۰۷ - منادیست در آن کو که خون زنده سبیل
شماره ۵۴۸ - شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی
شماره ۵۶۱ - درک هر راز کجا زان عجمی زاده کنی
شماره ۲۴ - گلبرگ چو گونه های الوانت نیست
شماره ۲۸ - هر روز مه تمام نقصان ز دهست
شماره ۴۴ - تا باغ به دست باغبان خواهد بود
شماره ۶۶ - شوخی که نگاه بر عذارش بندند
شماره ۱۴۶ - بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است
شماره ۲۵۵ - بلبل از گل چند؟ ز آن رخسار زیبا هم بگو!
المقامة الرابعة - فی الربیع
شماره ۱۳۴ - گرنه فدای آن سری ور نه به پای آن تنی
شماره ۴۲ - آنرا که بطی دو باده در چنگ آید
شمارهٔ ۱۰۲ - به احمد صفائی نگاشته
شمارهٔ ۵۰ - به اسمعیل هنر نوشته
شماره ۵۷ - بر پرند ساده مشک سوده خرمن کردهای
شماره ۳۳ - غم نیست گر نه ما را دور فلک به کام است