قصیده ۱ - چون نای بینوایم از این نای بینوا
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - گویی مرا زبان و دهن نیست
قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - بر هیچ آدمی دل نامهربان نداشت
قصیده ۱۳ - دوال رحلت چون بر زدم به کوس سفر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - باران بهار در خزان بندم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در عصر خزانها بهار کرده
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - از این حزین تنگدل بندی
شمارهٔ ۵ - بر تو سید حسن دلم گرید
غزل ۶۸ - با قد تو قد سرو خم دارد
غزل ۱۶۸ - ای جهان را به حضرت تو نیاز
غزل ۲۴۱ - هم مصلحت نبینی رویی به ما نمودن
غزل ۲۶۲ - سهل میگیرم چو با ما کردهای
غزل ۲۷۹ - گر ترا طبع داوری بودی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح امیر اجل ابو علی علاء الدین حسن
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در مدح وزیر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در مدح ناصرالدین طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
قصیده ۱۲ - ای سخا را مسبب الاسباب
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمعالی مجدالدین بن احمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح خاقان اعظم کمالالدین