غزل ۲۰۰ - چه رسمست آن نهادن زلف بر دوش
غزل ۲۱۸ - در زلف تو دادند نگارا خبر دل
غزل ۲۳۸ - من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم
غزل ۲۸۹ - او چنان داند که ما در عشق او کمتر زنیم
غزل ۳۲۴ - غلاما خیز و ساقی را خبر کن
غزل ۳۵۱ - ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو
غزل ۳۷۰ - ای نقاب از روی ماه آویخته
غزل ۴۱۵ - نگویی تا به گلبن بر چه غلغل دارد آن قمری
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در توحید
قصیده ۱۹ - یارب چه بود آن تیرگی و آن راه دور و نیمشب
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در مدح سید عمید سیدالشعرا ابوطالب محمد ناصری علوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در ستایش سلطان سنجر
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در مدح خواجه حکیم ابوالحسن علی بن محمد طبیب
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در مدح خواجه عمید ثقةالملک، طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - در مدح امیر اسماعیل بن ابراهیم
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۳ - این شعر را حکیم سنایی در پاسخ یکی از شعرا گفته
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح امام زکیالدین بن حمزهٔ بلخی و نکوهش خواجه اسعد هروی
قصیده ۱۰۹ - نماز شام من و دوست خوش نشسته بهم
شمارهٔ ۲ - ترکیب بند در مدح ایرانشاه
رباعی ۵ - ای کبک شکار نیست جز باز ترا