غزل ۴۳ - صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
غزل ۷۹ - کنون که میدمد از بوستان نسیم بهشت
غزل ۸۶ - ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
غزل ۸۷ - حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
غزل ۱۰۸ - خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
غزل ۱۱۵ - درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
غزل ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
غزل ۱۲۴ - آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
غزل ۱۴۵ - چه مستیی است ندانم که رو به ما آورد
غزل ۱۶۳ - گل بی رخ یار خوش نباشد
غزل ۱۶۴ - نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
غزل ۱۷۳ - در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
غزل ۱۷۴ - مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
غزل ۱۷۵ - صبا به تهنیت پیر می فروش آمد
غزل ۱۷۶ - سحرم دولت بیدار به بالین آمد
غزل ۲۱۹ - کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود
غزل ۲۲۵ - ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود
غزل ۲۳۰ - اگر به باده ی مشکین دلم کشد شاید
غزل ۲۳۴ - چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید
غزل ۲۳۵ - زهی خجسته زمانی که یار بازآید