غزل ۵۱۹۹ - کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک
غزل ۶۷۴۵ - به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی
شماره ۲۳۶ - همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
شماره ۳۷۴ - ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
بخش ۱۱۳ - در مذمت آنان که شرع را بهانه آزار مسلمانان سازند و کارهای باطل را در صورت حق بپردازند
بخش ۱۱ - حکایت بیوه زنی از نسا و باورد که سخنی درشت پرداخت و سلطان محمود را گرم ساخت و به سخنی دیگر نرم گردانید و به سر حد دادخواهی رسانید
بخش ۱۳ - حکایت پیر زالی که راه بر سنجر گرفت و از بیراهی یک دو ظالم دادخواهی کرد و ظلم ایشان را از راه برداشت
بخش ۱۵ - حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت
بخش ۱۴ - حکایت آن مظلوم که از تیر زبانی یک حجت سنجیده پرداخت و تیغ ظلم حجاج را در قطع عرق حیات خود کند ساخت
بخش ۶ - در مدحت سایه خدا که سایه بودن وی مر آن حضرت را چون آفتاب بر همه ذرات عالم روشن است لازال ممدودا علی مفارق العالمین
۱۳ - النوبة الثالثة: قوله تعالى: وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِماءَکُمْ الآیة سیاق ای
دوبیتی ۶۱ - فلک، از جور تو دل پر ز خون بود
غزل ۱۰۳ - ماه شهر آشوب من، هر گه به راهی بگذرد
شماره ۱۵۹ - آخر چه شد که راه جفا برگرفته یی
شماره ۱۶۰ - بازم لباس صبر به صد پاره کرده ای
شماره ۳۳۷ - از جور که بر سرو بلندت مردند
شمارهٔ ۹۸ - وله ایضاً یمدحه و یذکر الشیّب
شمارهٔ ۱۷۳ - وقال ایضاً بمدح الصاحب عمیدالدین الفارسی
شمارهٔ ۶۹ - ایضا له
شمارهٔ ۷۷ - ایضا له