شماره ۱۱۴۳ - چه حسن است این زهی خوبی مگر خورشید و ماه است این
شماره ۱۰ - مرا زمانه بسوزد بداغ غم تا چند
شماره ۲۲۴ - تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد
شماره ۴۳۰ - کسری که فلک بمعدلت پروردش
شماره ۱۲ - جان بر نتابد ای دل هنگامه ستم را
بخش ۲۳۱ - داد خواستن مردمان از دست کوش، شاه چین
بخش ۳۴۱ - عاشق شدن کوش بر دختر خود و کشتن دختر، و خواندن مردم به بت پرستی
شماره ۳۱۸ - خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
اعانت به ظالم و راضی به فعل او شدن
شماره ۶۶ - آن دست دوستی که در اول نگار داد
شماره ۱۵۶ - موبمو شرح غمت روزی که با دل گفته ایم
شماره ۱۵۳ - افسوس که دست رنج ما را بردند
شماره ۲۲۹ - بس ناله جغد غم در این بوم آید
شماره ۲۴۸ - این خانه ویرانه که تا نفخه صور
شماره ۵ - ای دموکرات بت با شرف نوع پرست
شماره ۲۰ - «فرخی » کاین ادبیات سروده است خشن
شماره ۱۱۴۱ - دل به جان آمد از عنا دیدن
بخش ۴۱ - شاهنشاهی اکوس (اخواست)
شمارهٔ ۲۴ - فی المدیحه
شماره ۵۹ - با من ز قضای بد برآشفت دیار