شماره ۵۷ - نایی ز نوا فتاده، تا نی برسد!
شماره ۶۴ - گفتی: ز کسیت کینه در سینه نماند
شماره ۷۱ - تو شاه و شهانت ز هواخواهانند
شماره ۷۳ - از کوزه شکسته یی گرت بوزه دهند
شماره ۷۴ - غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛
شماره ۷۵ - ای بیخبر از خدا، گر آیی، چه شود؟!
شماره ۸۱ - برف آمده و بیخته کافور به بید
شماره ۸۴ - سلخ شعبان، میم بدریوزه رسید
شماره ۸۶ - میخانه، ز کارگاه مانی خوشتر
شماره ۸۷ - پیمانه ی ما پر از شراب اولیتر
شماره ۸۹ - ز آزردن جان خسته جانی بگذر
شماره ۹۱ - این پرده که نقش چین خجل کرده نگر
شماره ۱۰۶ - تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس
شماره ۱۱۴ - نقشی زخطا نبسته کلک تو زخط
شماره ۱۲۲ - آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال
شماره ۱۳۰ - ای محرم خلوت ومه انجمنم
شماره ۱۳۱ - در کوی تو، دلباخته ها می بینم
شماره ۱۳۲ - چون رخت ازین سرای شش گوشه بریم
شمارهٔ ۱۳۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۶ه.ق)
شماره ۱۳۸ - جمشیدی و جام تو شکستن نتوان!