شماره ۸۳ - یار شد بیوفا، کسی چکند؟!
شماره ۸۵ - ناله ی مرغ قفس، گر بچمن گوش کند
شماره ۸۹ - شب پره کو روز آفتاب نبیند
شماره ۹۰ - با هم افسوس بتانی که در این ملک شهند
شماره ۹۱ - کسی کز رشک نتواند که روزی با منت بیند
شماره ۹۸ - با پسته ی خندانت، شکر بچکار آید؟!
شماره ۱۰۹ - چون صبر ز جور تو ستمگر نکند کس؟!
شماره ۱۱۰ - صبحدم، در باغ هر کو خنده ی گل بایدش
شماره ۱۲۹ - زنده کی از برت ای جان جهان برخیزم؟!
شماره ۱۳۴ - فقیرم، غیر آن درگاه، درگاهی نمیدانم!
شماره ۱۳۸ - درین گلشن چو شاخ گل، سرا پا گوش بنشینم
شماره ۱۴۰ - شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم
شماره ۱۵۰ - نشسته میکشان، اهل هوس در خلوت جانان؛
شماره ۱۷۱ - بوی گل آورد باد، باده ی گلرنگ کو؟!
شماره ۱۸۰ - روز و شب، از رخ رخشنده ی شاه عجبی
شماره ۱۸۳ - غم نیست دلا در دی، گر توبه ز می کردی
شماره ۱۸۷ - نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
شماره ۱۹۴ - هم به روش ظریفی، هم به صفا تمامی
شماره ۱۹۸ - تو را که گفت : رخ از دوستان بگردانی؟!
شماره ۲۰۰ - به یک ایما، همان که می دانی