شماره ۱۷ - مرا بکشتی و بازم دل از تو خرسند است
شماره ۱۹ - بلبل ما را فغان دیگر است
شماره ۲۳ - فتاده از پی دل کودکان و غوغایی است
شماره ۲۴ - تیر تو کز استخوان ما جست
شماره ۲۵ - وصل که در هر نفسم آرزوست
شماره ۲۶ - افغان که رفت جانم و جانانم آرزوست
شماره ۲۸ - گلی و بلبلی تا در چمن هست
شماره ۳۸ - ای که گفتی: ز در دوست درون نتوان رفت!
شماره ۴۰ - بر آستانه اش امشب خوشم که جانان گفت
شماره ۴۶ - حیات جاودان بخشد به عاشق لعل خندانت
شماره ۴۸ - نهم به پای کسی سر، که سر نهاده به پایت
شماره ۵۹ - گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟!
شماره ۶۳ - یارم ز وفا چو دست گیرد
شماره ۶۴ - روز محشر که ز هر گوشه کسی برخیزد
شماره ۶۹ - یار بهر خاطر اغیار زارم میکشد
شماره ۷۷ - نخست کاش در خانقاه می بستند
شماره ۷۸ - ستمکشان تو، از شکوه لب چنان بستند؛
شماره ۷۹ - مرا عجز و تو را بیداد دادند
شماره ۸۱ - مطرب امشب ناله سر کرده است، نایی میزند
شماره ۸۲ - اهل وفا، بآرزوی دل نمیرسند؛