شمارهٔ ۵۷ - قصیده
شمارهٔ ۵۸ - این قصیدهٔ را در جواب امام مجد الدین سروده و به مدح شاه اخستان پایان داده است
شمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خود
شمارهٔ ۶۱ - تجدید مطلع
شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
شمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
شمارهٔ ۷۱ - مطلع دوم
شمارهٔ ۷۵ - قصیده
شمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران
شمارهٔ ۸۱ - این قصیدهٔ را حرز الحجاز خوانند در کعبهٔ علیا انشاء کرده و بر بالین مقدس پیغمبر اکرم صلوات الله علیه در یثرب به پایان آورده
شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است
شمارهٔ ۸۸ - قصیده
شمارهٔ ۸۹ - قصیده
شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید
شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۰۰ - در ستایش ملک ارسلان مظفر
شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دوم