غزل ۷۳ - تشنهٔ نوش لبت چشمهٔ حیوان چکند
غزل ۷۴ - آنشوخ که با ما بسر کینه وری بود
غزل ۷۶ - به محفلی که تو ای چون منی که راه دهد
غزل ۷۷ - زمین خوردازمیش دُردی چوچشمش پرخماری شد
غزل ۷۸ - که انداین کاروان یارب چه کس میرفت و میآمد
غزل ۸۰ - به این لطافت و رو تازه ارغوان نشود
غزل ۸۱ - دل بشد از دست یاران فکر درمانش کنید
غزل ۸۳ - پارسایان ریائی ز هوا بنشینند
غزل ۸۴ - بمن گر یک نظر آن ماه زیبا منظر اندازد
غزل ۸۶ - ما ز میخانه عشقیم گدایانی چند
غزل ۸۷ - یار با ما بیوفائی میکند
غزل ۹۰ - در دل از شمع رخش انجمنی ساختهاند
غزل ۹۱ - هر آنگو دیده بگشاید براو چشم از جهان بندد
غزل ۹۲ - دل نبود آن دلی که نه دله باشد
غزل ۹۴ - سر که ندارد ز تو سودا بگور
غزل ۹۵ - جاء الصبا بعطر ریاحین و الزهر
غزل ۹۷ - رخ است این یا قمر یا آتش طور
غزل ۹۹ - ریزد عرق ز روی تو یادانه گهر
غزل ۱۰۰ - ای شعله رخ آتش بدلم در زدهٔ باز
غزل ۱۰۲ - در دام خود کی افکند صیاد عشق اهل هوس