غزل ۵۸ - رسید موسم پیری گذشت دور جوانی
غزل ۵۹ - به من فرمود پیر راه بینی
غزل ۶۰ - یاس را هرگز مباد ای دوست در دل ره دهی
من شکستم در خود
کجاست سرخی فریادهای بابک خرّم ...؟
تلاوت غم ...
الله
پروردیگار
یا علیّ المرتضی
درویشلیک
گل
اینجیمه بیزدن
مئهمان گؤردوم
عشق اولسون!
دوست دئییب گزمه
موشتری
ایقرار وئردیم
شریعت
من درویشم
بیر