رباعی ۱۸ - آنم که رعیت کمینم دهر است
رباعی ۲۵ - هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست
غزل ۲۴۹ - می نماید پایکوبان دار را منصور ما
غزل ۳۰۵۰ - سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد
غزل ۵۰۶۴ - همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش
غزل ۵۵۱۱ - برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم
غزل ۶۲۸۳ - لب به نیسان نگشاید صدف دیده من
غزل ۶۷۸۹ - شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جایی
شمارهٔ ۱۸۹ - تفاخر و شکوی
شماره ۱۹۵ - از بخشش دست من ز سیم و زر پرس
شماره ۲۱۷ - در دولت شاه چون قوی شد رایم
شماره ۲۸۲ - هر جا که ز فضل پیشگاهی است منم
شمارهٔ ۴۳ - قصیدهٔ ذیل متعلق به غضائری است که عنصری در قصیدهٔ خود که بدنبال خواهد آمد بانتقاد و خرده گیری از آن پرداخته است
شماره ۵۰ - در عشق تو پای کس ندارد جز من
شماره ۳۴ - فردا علم عشق برون خواهم زد
شماره ۱ - جهان خاتون غرست و شعر او غر
شماره ۸۷ - گذشته است ز گردون لوای رفعت ما
شماره ۵۹ - نخواهد برد جان از رشک ما خصم عنود ما
شمارهٔ ۲۶ - پیغام بخاقانی شروانی
شمارهٔ ۹۲ - در ستایش خود و مدح رکن الدین صاعد