شماره ۸۶۶ - طبیب من، حرا از خسته جان خود نمی پرسی؟
شماره ۸۸۰ - چون خود اگر عشوه گری داشتی
شماره ۸۸۳ - به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی
شماره ۸۸۵ - بدا ما قد بدا فی الحبّ من بیداءِ اشواقی
شماره ۲ - ای چشم و چراغ دل غم دیدهٔ ما
شماره ۲۶ - آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
شماره ۴۴ - از حرف وداع، دیده جیحون شد و رفت
شماره ۵۴ - ای تیره شب فراق، پایان وقت است
شماره ۵۶ - دردا که دری نسفته می باید رفت
شماره ۵۸ - از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
شماره ۸۱ - در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
شماره ۱۳۲ - از رهگذر دوست، صبایی نرسید
شماره ۲۲۸ - ای خاک وفا رفته به باد از دل تو
شماره ۲۳۱ - ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
شماره ۳ - دل نازک، پر از خون است و رسوا می کند ما را
شماره ۸ - تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
شماره ۱۰ - چنان افشاند چشمم، بی تو، اشک بی محابا را
شماره ۷۲ - هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما را
شماره ۷۳ - تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را
شماره ۷۵ - کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا