شماره ۴۳۲ - من کشتهٔ زخمی که اجل را خجل آرد
شماره ۴۴۳ - غم توگونه ی گلنار را کهربا سازد
شماره ۴۵۴ - خالی دمی ز درد تو این ناتوان نبود
شماره ۴۸۰ - پیکان تو مشکل که به دل یار توان کرد
شماره ۵۷۶ - یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویش
شماره ۶۳۰ - سپاه فتنه با آن چشم جلاد است می دانم
شماره ۶۸۸ - جزای دوستی از شعله رخساران غمی دارم
شماره ۶۹۶ - اشک کبابم، از دل سوزان فروچکم
شماره ۷۲۷ - محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
شماره ۷۴۰ - محبّت برتر آمد از چه و چون
شماره ۷۴۱ - اگر خورشید را در زیر دامان می توان کردن
شماره ۷۵۳ - ای درد تو یار جانی من
شماره ۷۵۴ - گلگونه ی بهار است خوناب دیده ی من
شماره ۷۵۷ - نمودی جلوه ای شیرین شمایل در خیال من
شماره ۷۶۸ - گر چنین پر رخنه از سوز جگر خواهد شدن
شماره ۷۷۸ - روی کِه جلوه کرده که حیرانم این چنین؟
شماره ۷۸۳ - بنگر چه می کند مژه های دراز تو
شماره ۸۰۶ - گل را ورقم رونق بازار شکسته
شماره ۸۱۷ - رگ در تنم ز شورش سودا گسیخته
شماره ۸۳۱ - کشیدی تیغ و ساغر، گشتی آتش، گفتیم چونی