غم

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۲ - روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۶ - آه غم، داغ کهن را به دلم تازه نمود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۶۷ - ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۹ - بجز صبر کز نام او تلخ شد لب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۲ - خسرو بی رحم را بنگر که با اظهار عدل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۵ - بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۷ - آرام نگیرد نفسی بر مژه ام اشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۱ - ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۱ - کسی که چیده به بیداری از رخت گل حیرت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۲ - گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۷ - دو چشم من چو بر آن شوخ بی وفا افتاد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۸ - در کار غم عشق، دلم گشت ز خود جمع طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۰ - زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۸ - درین چمن، گل امسال همچو پار نبود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۹ - چشم مرا به شوق رخت خواب می برد