غم

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۲ - ز شوق آنکه بنشیند درو یک لحظه یار من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۹ - در مدرسه عشق، به نادانی من کو؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۴ - کردم چو ساز گریه، بیا صد نوا شنو طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۵ - رام کسی نیست یار، کس چه بگوید به او طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۷ - در ته دریا، تنش از تشنگی گردید خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۵۰ - تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۵۱ - از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۶۵ - مردمکم داده تن به خاک نشینی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۰ - تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۳ - چشم پرخون و نگردید دل ما خالی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۸ - از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۹ - صورت پذیر درد است، دیبای زندگانی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۳ - بس که هر سو رخنه دارد کلبه ام چون خانه گل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۷ - پریده بلبل و مانده ست آشیان از وی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۹ - ز خوان صحبت یاران، چو شیشه ساعت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۹۰ - بر ما چه سان نخندد، دام و قفس ز هر سو؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۷ - در کوچه زنجیر به خاکم بسپارید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۸ - قسمت ما درد بسیار است و درمان اندکی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۹ - اگر با ما سیه بختان بود ماه جهانتابی