شماره ۱۰۴ - شور دریای وجود از سر پرشور من است
شماره ۱۰۹ - اشک خالی کن دلهای غم اندوخته است
شماره ۱۲۱ - ترا که خط بناگوش ابجد نازست
شماره ۲۱۳ - فتنه و آشوب از هر سو به من رو کرده اند
شماره ۲۳۴ - خوشا دردی که مهرم از لب خاموش بردارد
شماره ۲۷۳ - به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
شماره ۳۰۲ - دلم در سینه درس ناله مستانه می خواند
شماره ۳۸۲ - باده ای را نپرستم که خرابم نکند
شماره ۳۹۲ - ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
شماره ۴۰۳ - آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود
شماره ۴۱۳ - تبسمی پی دشنام تلخ در کارست
شماره ۴۸۶ - هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص
شماره ۵۰۸ - به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم
شماره ۵۸۲ - زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشی
شماره ۶۴۱ - دستی که ریزشی نکند زیر خشت به
شماره ۶۶۰ - صبر مرا حواله به سیماب می کنی
شماره ۶۶۵ - نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایی
شماره ۸۲ - این نه خط است سیه کرده بناگوش ترا
شماره ۱۱۶ - آب حیوان با لب لعل تو خون مرده ای است
شماره ۱۷۲ - در چمن روزگار فال شکفتن خطاست