غنایی

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۰ - چو در چمن روی از خنده لب مبند آنجا امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۳ - چه اقبال است این رب که دولت داده رو ما را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۴ - جان به خاموشی برآمد بی زبانی چند را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۱ - زاد چون از صبح روشن آفتاب امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۴ - ای نازنین که ماه منی امشب امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۹ - ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۹ - نگارا، چون تو زیبا کس ندیده ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۵ - من و شب زندگانی من اینست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۶ - به هر بیتی که وصف آن رخانست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۸۱ - ای خوانده، بتان حسن شاهت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۸۸ - سرو به دید آن قد و رعنایی ازان بالا گرفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۰۴ - دل ز انعامت، مها، با التفاتی قانع است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۱۱ - ساقیا، می ده که امروزم سر دیوانگی ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۲۴ - هر که را در سر زلف صنمی دسترسی است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۵۱ - بار عشقت بر دلم باری خوش است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۶۳ - رنگی از حسن تو در روی گل است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۱ - تیر کدامین بلاست کان به کمان تو نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۹۱ - هر سو که با هزار کرشمه خرام تست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۰۶ - ماییم کافتاب غلام جمال ماست