بخش ۱۱ - در داستان ابومنصور
قطعه ۷ - به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق
قطعه ۲۵ - ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز
غزل ۳۸۵ - خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات
غزل ۲۸۹۶ - قرة العین منی ای جان، بلی
بخش ۱۱۰ - قصهٔ خلیفه کی در کرم در زمان خود از حاتم طائی گذشته بود و نظیر خود نداشت
بخش ۱۵۵ - اول کسی کی در مقابلهٔ نص قیاس آورد ابلیس بود
بخش ۸ - گفتن زن کی او در بند جهاز نیست مراد او ستر و صلاحست و جواب گفتن صوفی این را سرپوشیده
بخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زندهای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفتهاند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء
بخش ۱۱۲ - مقالت برادر بزرگین
بخش ۹۲ - سوال و جواب خسرو و بزرگ امید
حکایت در معنی شفقت
حکایت حاتم طائی
حکایت معروف کرخی و مسافر رنجور
غزل ۲۶ - شرف نفس به جودست و کرامت به سجود
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در ستایش قاضی رکنالدین
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷ - در ستایش شمسالدین حسین علکانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در ستایش ملکه ترکان خاتون
قصیده ۶ - ای دل، فلک سفله کجمدار است