سال پاکدینی از نوری دربارهٔ راه وصال
پاسخ پروانه به پرندگان که او را از سوختن منع میکردند
سخن عاشقی که بر خاکستر حلاج نشست
فی وصف حاله
پند ارسطاطالیس بر اسکندر هنگام مردن او
صوفی که از مردان حق سخن میگفت و خطاب پیری به او
گفتار مردی راهبین هنگام مرگ
غزل ۵ - باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
غزل ۱۰ - در ده پسرا می مروق را
غزل ۱۴ - ساقیا دانی که مخموریم در ده جام را
غزل ۳۱ - ماهرویا در جهان آوازهٔ تست
غزل ۳۶ - بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست
غزل ۴۰ - راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست
غزل ۵۱ - گر تو پنداری ترا لطف خدایی نیست هست
غزل ۵۴ - سبب عاشقان نه نیکوییست
غزل ۵۷ - عشق بازیچه و حکایت نیست
غزل ۵۸ - ای پسر عشق را بدایت نیست
غزل ۵۹ - هر کرا درد بی نهایت نیست
غزل ۶۰ - چون درد عاشقی به جهان هیچ درد نیست
غزل ۶۸ - عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت