فلسفه

حافظ غزلیات غزل ۱۶۲ - خوش آمد گل وز آن خوش تر نباشد حافظ غزلیات غزل ۱۶۳ - گل بی رخ یار خوش نباشد حافظ غزلیات غزل ۱۶۴ - نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد حافظ غزلیات غزل ۱۶۹ - یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد حافظ غزلیات غزل ۱۷۶ - سحرم دولت بیدار به بالین آمد حافظ غزلیات غزل ۱۷۷ - نه هر که چهره برافروخت دلبری داند حافظ غزلیات غزل ۱۷۹ - رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند حافظ غزلیات غزل ۱۸۲ - حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند حافظ غزلیات غزل ۱۸۴ - دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند حافظ غزلیات غزل ۱۸۵ - نقدها را بود آیا که عیاری گیرند حافظ غزلیات غزل ۱۸۶ - گر می فروش حاجت رندان روا کند حافظ غزلیات غزل ۱۹۳ - در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند حافظ غزلیات غزل ۱۹۶ - آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند حافظ غزلیات غزل ۱۹۸ - گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند حافظ غزلیات غزل ۲۰۳ - سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۶ - پیش از اینت بیش از این اندیشه ی عشاق بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۷ - یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۱ - دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۶ - آن یار کز او خانه ی ما جای پری بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۹ - کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود