شماره ۲۷۰ - چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
شماره ۲۷۱ - ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گردد
شماره ۲۷۴ - کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می گردد
شماره ۲۸۳ - نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد
شماره ۲۸۴ - بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازد
شماره ۲۸۶ - که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟
شماره ۲۸۹ - ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شد
شماره ۲۹۰ - ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشد
شماره ۲۹۱ - جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد
شماره ۲۹۲ - رهین منت درمان شدن آسان نمی باشد
شماره ۲۹۸ - اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
شماره ۳۰۱ - گرفتار محبت دوست از دشمن نمی داند
شماره ۳۰۴ - طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهد
شماره ۳۰۵ - شود رد خلایق هر که را الله می خواهد
شماره ۳۱۵ - گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
شماره ۳۲۲ - هر که را می نگری شکوه ز قسمت دارد
شماره ۳۲۸ - خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرد
شماره ۳۳۱ - قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
شماره ۳۴۲ - گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
شماره ۳۴۸ - لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد