شماره ۵۰ - ناچار به هجر یار میباید ساخت
شماره ۵۶ - ای محو مجاز، دیده بیبصرت
شماره ۶۸ - هرچند کمال آدمی بسیارست
شماره ۶۹ - طبع شررانگیز به شر مجبورست
شماره ۷۴ - از باغ تو اند گر سمن، ور بیدست
شماره ۸۲ - ...........
شماره ۸۴ - آیند اگر به مصلحت با هم راست
شماره ۸۵ - جان زنده بود به عشق و عشق تو به جاست
شماره ۸۶ - از نادانی، کس نفتد در کم و کاست
شماره ۹۳ - دنیا افزون بود وگر کم، هیچ است
شماره ۹۹ - چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
شماره ۱۰۰ - آن را که به مقصود رهی در پیش است
شماره ۱۰۳ - نی بی دم نایی از نوا بیبرگ است
شماره ۱۰۴ - هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است
شماره ۱۰۵ - بدکار ز بیگانه و محرم خجل است
شماره ۱۰۹ - در کشور هفت عضو دل سلطان است
شماره ۱۱۱ - پرهیز ز درد، کار بیدردان است
شماره ۱۱۴ - زاهد گوید که زهد و طامات به است
شماره ۱۲۱ - درد از طفلی لازمه هر فردست
شماره ۱۲۴ - امید به عقل، چون ثمر از بیدست