شماره ۲۷۴ - کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
شماره ۲۷۵ - عشاق چه جمعند؟ پریشان شدهای چند
شماره ۲۷۸ - ازان دل از غم ایام برنمیآید
شماره ۲۸۵ - جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتبار
شماره ۳۰۲ - عشق خواهی، خنده را بر لب کش و دلتنگ باش
شماره ۳۰۸ - گیرم ز دل به بادیه غم، سراغ خویش
شماره ۳۲۸ - به گلشن تنگدل چون غنچه زادم، شادمان رفتم
شماره ۳۷۰ - بر سر کوی تو عمری شد که ما افتادهایم
شماره ۳۷۳ - من تیرهدل و نورفشان شعله آهم
شماره ۴۱۱ - مباش غره به عهد قدیم و یار کهن
شماره ۴۱۲ - شرط بود کفر و دین، هر دو به هم داشتن
شماره ۴۱۶ - سینه پیش غم جانانه چه خواهد بودن
شماره ۴۴۶ - تاوان قتل صید زبون نیست بر کسی
شماره ۲ - عنان به دست شتاب است تا درنگ ترا
شماره ۱۶ - افروختی ز باده و رنگ بتان شکست
شماره ۳۱ - به من خدنگ ترا سر فرو نمیآید
شماره ۳۸ - بهتر آن است که بی نشو و نما خاک شویم
شماره ۱۲ - طبعی که بود حریص مر عصیان را
شماره ۱۳ - هرچند خرد جلوه دهد سامان را
شماره ۱۵ - از بدنامی چه باک بدنامان را؟