شماره ۷۶ - به گریه سحر و آه شب دلم شادست
شماره ۸۶ - هر روز به من یار ز نو بر سر نازست
شماره ۸۹ - نشسته بر سر کویی و فتنه بر پا نیست
شماره ۱۰۶ - لذت شادی نداند جان چو با غم خو گرفت
شماره ۱۲۳ - پیوسته فکر وصل بتان پیشه من است
شماره ۱۲۶ - کس چه داند از چه در دل آه شبگیرم شکست
شماره ۱۳۶ - هرچند در میانه اخوان تمیز نیست
شماره ۱۴۰ - کرده بیهوشم خیال آن دو چشم میپرست
شماره ۱۴۷ - آنان که مرا جورکش یار نوشتند
شماره ۱۶۲ - در جلوهگری چون تو کسی یاد ندارد
شماره ۱۷۲ - نه هرکه مرد ازو در جهان اثر ماند
شماره ۱۸۲ - محفل دردی طلب، از سیر شهر و کو چه سود
شماره ۱۸۷ - کس چرا بیهده با مردم عالم باشد
شماره ۲۰۸ - عجب قیدیست عشق سخت بنیاد
شماره ۲۲۵ - می را چو آب، لعل تو بر خود حلال کرد
شماره ۲۳۸ - عالمی بر خویش بالیدم چو از من یاد کرد
شماره ۲۴۵ - مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیرد
شماره ۲۵۱ - تا پرده از رخت به کشیدن نمیرسد
شماره ۲۶۴ - در آتشم از چهره برافروختهای چند
شماره ۲۶۵ - دامنم چند ز خون مژه دریا باشد؟