شماره ۷ - سرمایه دهر، خاک بیزی ست،که هست
شماره ۸ - در کار زمانه هر که بیکارتر است
شماره ۹ - هر چند که ما رهرو و دنیا راه است
شماره ۱۲ - در محفل آسمان سُها و خور هست
شماره ۱۵ - آن را که نصیب از خرد ادراک است
شماره ۲۱ - امّید گداست، تا در بازی هست
شماره ۲۳ - صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
شماره ۲۵ - آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
شماره ۳۰ - هر چند سپهر فکرم اختربار است
شماره ۳۲ - عهدیست که آشنا و بیگانه یکیست
شماره ۳۶ - یار است که در ظلمت امکان شمع است
شماره ۳۷ - این کوچهٔ عمر، وحشت افزا راهی ست
شماره ۴۰ - هستی بزمی ست، انجمن سازی هست
شماره ۵۶ - دردا که دری نسفته می باید رفت
شماره ۵۹ - از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
شماره ۶۶ - دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
شماره ۶۸ - بسته ست زبانم و بیان در سیر است
شماره ۷۱ - گر خاک شوی، در ره دلدار خوش است
شماره ۷۳ - اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
شماره ۷۶ - با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ