شماره ۲۶۱ - مهری به لب خود زن اگر مرد مهی
شماره ۱۴ - نمی داند دل آگاه، در دنیا فراغت را
شماره ۱۵ - سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
شماره ۳۷ - به شهد لفظ و معنی، رهنما گشتیم دوران را
شماره ۳۹ - حریف نقش کج گر نیستی این بدقماران را
شماره ۴۲ - آمال کوته است ز دنیا بریده را
شماره ۴۴ - مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه را
شماره ۵۳ - نبود آرامشی، شیب و شباب زندگانی را
شماره ۶۰ - هرزه دراست در رهش، سینه چاک چاک ما
شماره ۷۰ - غم عشقت خلاص ازرنج دنیا می کند ما را
شماره ۷۹ - به بازاری که دلق میگساران می شود پیدا
شماره ۹۷ - مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
شماره ۱۰۴ - بیگانگی، به مشرب ما آشناتر است
شماره ۱۱۱ - هر سو که بود میل تو، جای تو همان است
شماره ۱۱۶ - طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیست
شماره ۱۳۹ - با داغ محبت، دل دیوانه نسازد
شماره ۱۴۲ - ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟
شماره ۱۴۶ - شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
شماره ۱۴۸ - نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزد
شماره ۱۵۱ - آتشی گرمتر از آتش محرومی نیست