شماره ۴۵۹ - خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می گردد
شماره ۴۶۲ - تا کی توان ز عمر، فریب سراب خورد؟
شماره ۴۶۳ - هرکس به خاک میکده مست و خراب مُرد
شماره ۴۷۲ - ساقی چه شد که آتش موسی ز می کند؟
شماره ۴۷۳ - اهل قلم فراغت دنیا نمی کنند
شماره ۴۸۱ - کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟
شماره ۴۸۸ - سبزه دور از تو، مغیلان به نظر می آید
شماره ۴۹۳ - بانگی به حریفان فرو رفته صبا زد
شماره ۴۹۷ - نه هرکه طبل و علم ساخت سروری داند
شماره ۵۰۹ - رهرو وادی عشق، آبله پا می باید
شماره ۵۱۷ - ز مرد کار، دل روزگار می لرزد
شماره ۵۲۱ - خورشید بندهٔ توست، اقرار می نماید
شماره ۵۳۳ - کام طمع ز لذت دنیا نگاه دار
شماره ۵۳۴ - ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر
شماره ۵۷۱ - چو شمع، انجمن افروز کفر و ایمان باش
شماره ۵۷۵ - بستم کمر چو عنقا در بی نشانی خویش
شماره ۵۸۲ - گر تیر جفایی رسد از دوست، نشان باش
شماره ۵۸۳ - سالک، ز سراغ ره مقصود خمش باش
شماره ۵۹۴ - دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
شماره ۶۰۲ - چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟