فلسفه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۲۲۹۶۷ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۰۹ - در بیان آنکه مخلوقات سه نوع‌اند یکی فرشته و یکی حیوان و یکی آدمی. بر فرشته قلم نیست زیرا غیر طاعت وذکر کاری دیگر از او نمیآید. همچون ماهی که زنده از آب است، او نیز بدان زنده است. پس در طاعت وذکر او راثوابی نباشد، زیرا غذای خود میخورد و کار خود میکند و بر حیوان نیز هم قلم نیست زیرا بخواب و خور و غفلت زنده است و بجهت آنش آفریده‌اند قابلیت کاردیگر ندارد. در حیوانی و غفلت خوش است و فارغ و ایمن او را نه بهشت است و نه دوزخ. اما آدمی که نیمش فرشته است و نیمش حیوان صفت فرشتگیش طاعت میخواهد و صفت حیوانیش غفلت و خواب و خور این هر دو صفت دایم در جنگ‌اند، فرشتگیش بالا میکشد و حیوانیش زیر پس قلم بر وی است و معاقب اوست. که چرا میل بشغلی که بهتر است نمیکند، چون قابلیت و استعداد آن دارد که کار نیک سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۰۷ - در بیان این حدیث که اکثر اهل الجنة البله. و در تأویل این حدیث که: من عرف اللّه کل لسانه، و من عرف اللّه طال لسانه. ظاهر معنی این حدیث متناقض مینماید زیرا میفرماید که هر که خدا را شناخت زبانش لال شد و باز میفرماید که هر که خدا را شناخت زبانش دراز شد الا متناقض نیست زیرا معنیش این است هر که خدا را شناخت از غیر سخن خدا زبانش لال شد و در ذکر خدا زبانش دراز شد و از آنکه ابله میفرماید ابلهان نادان را نمیخواهد، بلکه ابلهی که از همه عاقلتر است چنانکه شاعر گوید. (دیوانه کسی بود که او روی تو دید وانگه ز تو دور ماند و دیوانه نشد) معرفت حق از کمال عقل باشد و کمال عقل آن است که چون تجلی حق بدو رسد بیهوش شود. هرگز طفل پنج ساله از صورت خوبی بیهوش نگردد. زیرا آن ذوق و لطف را ادراک نکرده است پس برق عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۱ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۴ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۵ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۶ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۷ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۸ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۹ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۰ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۱ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۲ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۳ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۵ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۷ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۸ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۲۹ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۳۰ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۳۱ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۳۴