شماره ۱۶۰ - چون نه شادیّ و نه محنت به کسی می ماند
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
شماره ۲۱۵ - گرچه هر دم سیل اشک ما به دریا می رود
شماره ۲۲۸ - گهی که باغ ز فصل بهار یاد دهد
شماره ۲۴۰ - مسافران که در این ره به کاروان رفتند
شماره ۲۴۸ - هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسد
شماره ۲۵۴ - هرگز به جهان چیزی جز یار نمی ماند
شماره ۲۶۱ - چه بود افسانهٔ منصور با یار
شماره ۲۷۹ - گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش
شماره ۳۱۳ - با آنکه بر مزارم نگذشت قاتل من
شماره ۳۳۷ - نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاه
شماره ۳۵۷ - تا همچو غنچه خندان از خود به در نیایی
شمارهٔ ۳ - در مدح خواجه عصمت بخارایی که استاد خیالی بوده
شماره ۷ - در مطبخ دنیا تو همه دود خوری
شماره ۸ - گر بشنوی ای یار بگویم خبری
شماره ۲ - چه گویم گردش گردون دون را
شماره ۹ - در آن سرا که برانند پادشاهی را
شماره ۱۱ - باد آورده بگلشن مژده نوروز را
شماره ۱۳ - بیدوست پایدار نباشد نشست ما
شماره ۴۸ - اگر نه پرده بر بسته برخ آن شاهد رعنا