شماره ۱۰۶۴ - چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
شماره ۱۰۶۵ - خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی
شماره ۱۰۶۶ - شوی ز خویش چو بیگانه یار خود باشی
شماره ۱۰۷۱ - دولت اگر ز پهلوی خست هوس کنی
شماره ۱۰۹۳ - مقصد ظاهرپرستان است و اهل دل یکی
شمارهٔ ۴ - قصیده در نعت آنسرور صلی الله علیه و آله
شمارهٔ ۵ - در نعت امام علی ابن ابی طالب (ع)
شمارهٔ ۶ - در منقب امام مهدی (ع)
شمارهٔ ۳۴ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع)
شماره ۱ - گفت امام عرش مسند قاسم خلد و جحیم
شمارهٔ ۵ - در ترجمهٔ کلام امام علی (ع)
شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
شماره ۲۸ - هر کس به تکلفات دل باخته است
شماره ۳۱ - در هند که دیده را غبارش مددی است
شماره ۳۳ - شب عینک چشم عارف آگاهست
شماره ۳۵ - اسرار حقیقت همگی سر مگوست
شماره ۳۶ - با عمر دو روز اینهمه رعنایی چیست
شماره ۳۷ - در زیر فلک جای دل آسایی نیست
شماره ۴۸ - دل غیر تأنی به صفایی نرسد