فلسفه

جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۲۹ - رفت می نوشیم ز یاد آخر جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۴۹ - معنیی گر هست با رند می آشام است و بس جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۵۰ - ز لب به سینه عبث نیست ترکناز نفس جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۳ - ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۰۳ - دل از کف رفت بدگو را ز کلفت در وفور زنگ جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۰۴ - کشیده لاله شراب شبانه از رگ سنگ جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۸۳ - اصلا بمی شکایتی از غم نکرده ایم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۵۶ - خضر نتوانست نرد عشق آسان باختن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۵۹ - ز خویشتن نفسی گر نهی قدم بیرون جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۷۲ - تا خزان آمد گل کامی نچیدیم از چمن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۷۳ - دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۸۶ - چو گل شکفت دگر توبه اختیار مکن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۹۵ - چشم بد دور آفتاب می نماید بر زمین جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۳ - به جام لاله می رنگ تا بود در کوه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۶ - می کشد عکس ترا پر تنگ در بر آینه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۳۵ - کردم از لخت جگر طرح زبان تازه ای جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۴۲ - عید من باشد گرفتاری به یار تازه ای جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۵۰ - نهانی در حجاب زندگانی جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۵۵ - گشاید بر رخت درهای فیض از یمن هشیاری جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۶۲ - تا قیامت در شکنج دام زلف دلبری