فلسفه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۴۵ - در کوی تو خون دل ما پاک فرو رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۵۳ - مصر شرف از حسن ادب یوسف جان یافت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۵۸ - گر زخم عشق بر دل مردم جراحت است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۶۴ - تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۱ - مارا تنی چو صورت دیوار مانده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۸۸ - مجنون عشق را هوس تخت و تاج نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۴ - عیب پری مکن که نهان از تو گشته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۷ - از عالم جان آنچه بما فیض رسان است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۹ - گنج قارون بزمین رفت و ملامت باقی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲۰ - خوش درآ در خانه دل زانکه جان از خانه رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲۴ - هر که عاشق شد چو شمع آزاده از دل مردگی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۴ - جهان جوان ز بهار و خزان پیری ماست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۴۲ - چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۰ - هرچند غمی همچو غم بی درمی نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۱ - درخت وادی ایمن بنور عشق کسی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۴ - پیری خزان تازه بهار جوانی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۵ - چنین حسن و ملاحت با ملک نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۷ - همچو چنگ افغان من بی زخم بیدادی نخاست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۸۰ - در بهار نوجوانی باغ ما از گل تهی است