شماره ۴۷۸ - چه غم دارد مرا از خویش اگر محروم می سازد
شماره ۴۹ - ترا محرومی ارزانی زآغوش تپیدنها
برگ هشتم پنج زر سفید
شماره ۲۲۸ - هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ
شماره ۱۵۸ - یک حرف شکوه از لب خشنود برنخاست
شماره ۴۹۸ - برده است از بسکه فکر آن نگار جانیم
شماره ۱۳۹ - لب تشنه ایم افغان زان نوش لب که دارد
شمارهٔ ۹ - اوحدی فرماید
شماره ۹۸ - شمعم و هرگز نمی سازد کسی روشن مرا
شماره ۱۰۰ - در بهار از فاقه رنگ زعفران باشد مرا
کجا بود آن جهان...
گرسنگان