قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۵ - در ستایش مرحوم میرزا تقی خان فرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ - در ستایش پادشاه رضوان ارامگاه محمد شاه غازی طابالله ثراه گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۲ - مطلع ثانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۹ - در ستایش شاهزاده اباقاآن میرزا ابن شجاع السلطنه می فرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹ - در مدح جناب حاجی و شاهنشاه مبرور محمد شاه غازی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۴ - در مدح هژبر سالب علیبن ابیطالب صلوات الله و سلامه علیه گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۴ - در نسبت ممکن و واجب و هژبر سالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۵ - در توصیف زلف و تخلص بنام نامی مظهرالعجایب غالب کل غالب علیبن ابیطالب علیه السلام گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۹ - در مدح هژبر سالب و شهاب الله الثاقب اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب علیه السلام گوید
غزل ۴۵ - آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است
غزل ۴۶ - بر دل یوسف غمی در کنج زندان بر نخاست
غزل ۷۴ - ما را به طرب موعظت و پند حرام است
غزل ۹۶ - دلم به قبله ی اسلام مایل افتاده است
غزل ۱۴۹ - گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت
غزل ۶۱ - آنچه من از تو، خدا میبینم
غزل ۶۴ - دست شوقی با گریبان آشنا میخواستیم
غزل ۷۳ - مرا دستی است بالا دست گردون
در مَدح مولای متقیان علی علیه السلام