غزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدس
غزل شمارهٔ ۱۰۸ - آئینه شاهی
غزل شمارهٔ ۱۳۸ - ماه کلیسا
قصیده ۱۴۹ - رحل بگذار ای سنایی رطل مالامال کن
قصیده ۱۵۰ - ای سنایی قدح دمادم کن
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۳ - در حکمت و موعظت
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ - دعوت به زهد و ستایش سید فضلالله
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۴ - دریغاگویی از نااهلی روزگار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ - در مراتب مقام انسان
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - موعظه در تهیهٔ توشهٔ آخرت
قصیده ۱۷۵ - ایا بی حد و مانندی که بی مثلی و همتایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح احمد عارف زرگر گوید که به حج رفت از بلخ و حج نیافت
قصیده ۱۸۹ - ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح ابوبکربن محمد
شماره ۱۳ - ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم
شماره ۲۲ - ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
شماره ۳۰ - ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست
شماره ۳۲ - ای سنایی خواجگی با عشق جانان شرط نیست
شماره ۳۵ - آمد آن رگ زن مسیح پرست