شماره ۲۴ - کو کس که دل از مرگِ تو خون مینکند
شماره ۳۲ - تا چند کشم ز مرگ تو درد از تو
شماره ۳۴ - ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی
شماره ۳۵ - در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند
شماره ۱۴ - گل گفت که رفتنم یقین افتادست
شماره ۴۰ - میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
شماره ۴۵ - ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
شماره ۴۷ - عطار به درد از جهان بیرون شد
فی فضیلة حسن رضی اللّه عنه
و له ایضاً
نالیدن بلبل در فراق گل
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ - درمرثیه ی شاهزاده ی بیرام شاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۱ - درمرثیه شیخ زاهد
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲ - درمرثیه میر قاسم
بخش ۱۴ - بوسه بر باد (۴)
شمارهٔ ۶ - داغ نیستی
شمارهٔ ۸ - سیل حادثه
شمارهٔ ۹ - زوال آفتاب
شمارهٔ ۱۰ - خدنگ مصایب
غزل ۱۴ - صبح پیری اثر قطع امید است اینجا