معرفت

اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۷۸ - هر که از برگ و از نوا گوید ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۴۱۳ - هم در ره معرفت بسی تاخته‌ام مولوی رباعیات رباعی ۱۷۲۱ - ای داده مرا به خواب در بیداری عطار نیشابوری باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی شماره ۴۴ - چندان که ز هر شیوه سخن میگویم فیض کاشانی غزلیات غزل ۴۰۰ - ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود سنایی غزنوی طریق التحقیق فی تخلص الممدوح و تلخیص الروح‌ اقبال لاهوری پیام مشرق بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۲۲۹ - شب که از شور شکست دل اثر پرزور شد بیدل دهلوی غزلیات غزل ۲۵۹۱ - ای پرفشان‌ گرد نفس چندی شرار سنگ شو نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۷۷۳ - چارپا در پی علف گردد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۹۲۲ - گرم و سردی چشیده ام که مپرس شاه نعمت‌الله ولی رباعیات رباعی ۵۱ - نقشی به خیال بسته کاین علم منست هجویری بابُ اثباتِ العلم - بدان که علم دو است: یکی علم خداوند تعالی و دیگر علم خلق و علم بنده اندر جَنُب عل ملک‌الشعرای بهار غزلیات شماره ۶۱ - اسیر خود شدن تا کی ز خود وارستنی باید ملک‌الشعرای بهار کارنامهٔ زندان خاتمهٔ کتاب شهید بلخی صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۸ - ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۹ - خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۰۲ - دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۷۶ - دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد