بخش ۵۶ - داستان آن عاشق کی با معشوق خود برمیشمرد خدمتها و وفاهای خود را و شبهای دراز تتجافی جنوبهم عن المضاجع را و بینوایی و جگر تشنگی روزهای دراز را و میگفت کی من جزین خدمت نمیدانم اگر خدمت دیگر هست مرا ارشاد کن کی هر چه فرمایی منقادم اگر در آتش رفتن است چون خلیل علیهالسلام و اگر در دهان نهنگ دریا فتادنست چون یونس علیهالسلام و اگر هفتاد بار کشته شدن است چون جرجیس علیهالسلام و اگر از گریه نابینا شدن است چون شعیب علیهالسلام و وفا و جانبازی انبیا را علیهمالسلام شمار نیست و جواب گفتن معشوق او را
گنج ایمن
غزل ۹۷ - تو جفاکن که از اینسوی وفاداری هست
غزل ۱۹۳ - هرگز به غرض عشق من آلوده نگردد
غزل ۵۷۵ - بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
در آنچه شریعت و حقیقت مراد یکی است
غزل ۲۴۲۲ - بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شد
غزل ۵۲۰۸ - نه شبنم است چمن را به روی آتشناک
شماره ۲۶ - چند سوزد برق غم مشتی خس و خاشاک را
بخش ۱۱ - چو برزد به پرداز گل آستین
شماره ۸۲ - هر که او عاشق جمال بود
غزل ۴۳۴ - دل شاد از آنم که دل شاد ندارم
شمارهٔ ۳۰ - تاریخ زفاف