قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در ستایش علی (ع)
رباعی ۹۵ - عمری است که در کوی خرابی رفتم
دوبیتی ۴۱ - مرا نه سر نه سامان آفریدند
تکبیت ۱۷۴ - چو گردباد به سرگشتگی برآمدهام
شماره ۳۵ - زین راز که در سینهٔ ما میگردد
غزل ۸۰۷ - تا سوخت به داغ تو محبت جگرم را
غزل ۱۹۳۴ - طومار زلف شرح پریشانی من است
غزل ۵۶۵۰ - گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟
شماره ۳۹۲ - چو درد عشق تو کرد آشنای خویشتنم
شماره ۷۶۱ - روم چو از سر کویش، نمی رود پایم
شماره ۷۶۵ - پیش اغیار آن پریرخ تا دو سنبل شانه کرد
شماره ۴۶۶ - از بسکه زناکسان پریشان شده ام
شماره ۳۰۸ - ملامت می کنند از شورش حالی که من دارم
شماره ۵۱ - باز خونبارست مژگانم نمی دانم چرا
شماره ۳۱۸ - من نه از زلف بتان این سان پریشان روزگارم
شماره ۲۸۴ - دوستان با که دهم شرح پریشانی خویش