رباعی ۱۱۲ - ای پیر خردمند پگهتر برخیز
بخش ۲۸ - منوچهر را سال شد بر دو شست
بخش ۱ - درخت برومند چون شد بلند
بخش ۶ - وزان جایگه بازگشتند شاد
بخش ۲ - به مرد اندرون چند گه فیلقوس
بخش ۷ - چنان بد که یک روز در بزمگاه
بخش ۷۶ - همیبود خسرو بران مرغزار
غزل ۲۶۳۶ - ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی
غزل ۳۰۶۹ - نگاهبان دو دیدهست چشم دلداری
بخش ۱۲۴ - حکایت خرگوشان کی خرگوشی راپیش پیل فرستادند کی بگو کی من رسول ماه آسمانم پیش تو کی ازین چشمه آب حذر کن چنانک در کتاب کلیله تمام گفته است
حکایت - یکی گربه در خانهٔ زال بود
حکایت - قضا زندهای رگ جان برید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - در تنبیه و موعظه
قصیده ۳ - رهائیت باید، رها کن جهان را
کارآگاه
ناقهٔ خیال در وادی سخن راندن و لعبت نظم را در هودج اندیشه نشاندن در رفتن ناظر از اقلیم وصال و خیمه زدن در سرمنزل رنج و ملال
قصیده ۶۹ - چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟
قصیده ۱۳۷ - ای به سر برده خیره عمر طویل
قصیده ۱۶۱ - از من برمید غمگسارم
قصیده ۱۶۴ - گر تو ای چرخ گردان مادرم