شماره ۳۰ - آن نه زلفیست که پیچیده بدور ذقن است
باب هفتم: اندر پیشی جستن در سخندانی
باب چهاردهم: اندر عشق ورزیدن و رسم آن
باب نوزدهم: اندر چوگان زدن
باب بیستم:اندر کارزار کردن
شماره ۲۵۸ - چه جرم رفت که یکباره مِهر ببریدی
شماره ۳ - ای آنکه کمان تست پنجاه منی
شماره ۱۸ - صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
شماره ۱۸۱ - ای دل همیشه طالب دیدار یار باش
شماره ۲۰۸ - بسوز بر تن خاکی ز داغ یار چراغ
شماره ۲۹۱ - تا کی به بزم شوق غمت جا کند کسی
وصیت دیو کس به فرزند خود
وصیت داریوش به فرزند خود و بر تخت نشستن خشایارشا
حکایت ۱۱۰ - آوردهاند کی خواجه علی خباز از مرو بمیهنه آمد کی بجانب باورد میشد. شیخ ابوسعید در مسجد نشسته بودو خواجه احمد نصر و بسیار مشایخ با هم بودند و سخنی می
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
غزل ۲۹۳ - غبار کوی تو گر توتیای دیده شود
غزل ۳۶۰ - چو قرعه در تن زارم یک استخوان نبود
غزل ۵۰۳ - می رویم از خود بیا در انجمن تنها نشین
غزل ۵۱۸ - اگر مرد رهی نعلین خار سعی در پا کن
غزل ۵۲۰ - تا چند همچو سوفار خندان بخون نشستن