رباعی ۷ - صد بار بگفتم به غلامان درت
سر آغاز - شنیدم که در وقت نزع روان
حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان
حکایت عابد و استخوان پوسیده
در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان
حکایت مأمون با کنیزک
گفتار اندر گردش روزگار
حکایت - شنیدم که مغروری از کبر مست
حکایت - ز تاج ملک زادهای در ملاخ
حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی
حکایت - سیهکاری از نردبانی فتاد
حکایت - یکی ناسزا گفت در وقت جنگ
حکایت - شنیدم که در بزم ترکان مست
سر آغاز - بیا ای که عمرت به هفتاد رفت
حکایت پیرمرد و تحسر او بر روزگار جوانی
حکایت در عالم طفولیت
حکایت مست خرمن سوز
غزل ۳ - ای که انکار کنی عالم درویشان را
غزل ۳۷ - صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش
غزل ۴۷ - خرما نتوان خوردن ازین خار که کشتیم