پند

عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۶ - ایضا در مدح همو عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۲۰ - در نصیحت عبید زاکانی عشاق‌نامه بخش ۱۶ - رفتن قاصد پیش معشوق امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز می‌ستاید: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۲۹ - (اندرز پدر به پسر) امیرخسرو دهلوی مطلع‌الانوار بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۸ - زمانه ، پندی آزادوار داد مرا رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۳۷ - دیر زیاد آن بزرگوار خداوند رودکی قصاید و قطعات شماره ۳۹ - نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فند رودکی قصاید و قطعات شماره ۴۱ - مهتران جهان همه مردند رودکی قصاید و قطعات شماره ۸۲ - دریغ آن که گرد کرد با رنج رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۱۶ - مار را، هر چند بهتر پروری امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۱۴۴ - تاراج گشت ملک دل از جور نیکوان امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۳۸۵ - صبوری با غمش می گفت در دل امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۴۴۳ - حیف بود که ماه و گل خوانمت از سر هوس رودکی ابیات پراکنده شماره ۶۳ - چنان بار برآورد به خویشتن رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۶ - دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟ رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۲۸ - گر خوری از خوردن افزایدت رنج رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۳۶ - چون که نالنده بدو گستاخ شد