پند

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدی مراغه‌ای قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - وله روح‌الله روحه اوحدی مراغه‌ای جام جم در منع تبختر و طیش اوحدی مراغه‌ای جام جم در تحریص بر محافظت فرزندان از شر ناپاکان اوحدی مراغه‌ای جام جم در فضیلت بی‌خوابی خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۷ - ای دل نگفتمت که ز زلفش عنان بتاب خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۲۳ - دامن گل نبرد هر که ز خار اندیشد فخرالدین عراقی رباعیات رباعی ۴۹ - چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد فخرالدین عراقی رباعیات رباعی ۱۵۴ - چون خاک زمین اگر عناکش باشی هاتف اصفهانی غزلیات غزل ۱ - سوی خود خوان یک رهم تا تحفه جان آرم تو را هاتف اصفهانی غزلیات غزل ۸۷ - من پس از عزت و حرمت شدم ار خار کسی باباطاهر عریان همدانی دوبیتی‌ها دوبیتی ۲۰۶ - مکن کاری که پا بر سنگت آیو محتشم کاشانی غزلیات از رسالهٔ جلالیه شماره ۲۶ - بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش محتشم کاشانی غزلیات از رسالهٔ جلالیه شماره ۴۲ - بیرون شدم از بزمت ای شمع صراحی گردنان شیخ بهایی غزلیات غزل ۲۲ - تازه گردید از نسیم صبحگاهی، جان من فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۰۹ - ما و هوس شاهد و می تا نفسی هست فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۱۶ - مزرع امید را یک دانه به زان خال نیست فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۹۸ - هر کس که به جان دسترسی داشته باشد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۳۰۴ - آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش عبید زاکانی غزلیات غزل ۴۸ - کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد عبید زاکانی غزلیات غزل ۹۰ - دلا باز آشفته کاری مکن