پند

مولوی دفتر پنجم بخش ۶۲ - قصهٔ اهل ضروان و حسد ایشان بر درویشان کی پدر ما از سلیمی اغلب دخل باغ را به مسکینان می‌داد چون انگور بودی عشر دادی و چون مویز و دوشاب شدی عشر دادی و چون حلوا و پالوده کردی عشر دادی و از قصیل عشر دادی و چون در خرمن می‌کوفتی از کفهٔ آمیخته عشر دادی و چون گندم از کاه جدا شدی عشر دادی و چون آرد کردی عشر دادی و چون خمیر کردی عشر دادی و چون نان کردی عشر دادی لاجرم حق تعالی در آن باغ و کشت برکتی نهاده بود کی همه اصحاب باغها محتاج او بدندی هم به میوه و هم به سیم و او محتاج هیچ کس نی ازیشان فرزندانشان خرج عشر می‌دیدند منکر و آن برکت را نمی‌دیدند هم‌چون آن زن بدبخت که کدو را ندید و خر را دید مولوی دفتر ششم بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دستهٔ گل و لاله را کله‌وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجة و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا نظامی گنجوی خسرو و شیرین بخش ۳۶ - اندرز و سوگند دادن مهین بانو شیرین را نظامی گنجوی خسرو و شیرین بخش ۴۵ - نالیدن شیرین در جدائی خسرو نظامی گنجوی خسرو و شیرین بخش ۶۳ - رسیدن نامه شیرین به خسرو نظامی گنجوی خسرو و شیرین بخش ۱۱۱ - صفت شیرویه و انجام کار خسرو نظامی گنجوی لیلی و مجنون بخش ۳۹ - آگاهی مجنون از وفات مادر نظامی گنجوی شرف نامه بخش ۲۳ - نامه دارا به اسکندر نظامی گنجوی خردنامه بخش ۳۲ - خردنامه سقراط سعدی غزلیات غزل ۸۸ - با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست سعدی غزلیات غزل ۲۲۸ - کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند سعدی غزلیات غزل ۳۱۳ - برآمد باد صبح و بوی نوروز سعدی غزلیات غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش سعدی غزلیات غزل ۳۳۸ - دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش سعدی غزلیات غزل ۳۴۰ - هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش سعدی غزلیات غزل ۴۶۸ - چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن سعدی غزلیات غزل ۴۸۲ - هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او سعدی غزلیات غزل ۵۰۲ - تو با این لطف طبع و دلربایی سعدی غزلیات غزل ۵۴۱ - مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدی سعدی غزلیات غزل ۶۲۲ - چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی