شماره ۱۲ - در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست
شماره ۵۶ - گفتم ز سپاهان مدد جان خیزد
شمارهٔ ۲۴ - تسلیت از درگذشت مادر سلطان ارسلان بن طغرل
شماره ۲۲ - بروزگار خودم بعد از این امید نماند
شماره ۱۶ - این چه . . . الملک بود ای نور چشم
شماره ۴۱ - آن بخت نداریم که فرزانه شویم
مرگ دختر ناکام
شمارهٔ ۹ - تجدید مطلع
شماره ۱۲۷ - نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
شماره ۷۹ - زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
شماره ۲۴۱ - دریغ نقش امل ها بر آب جو بستند
شماره ۳۶۸ - حکم جفا صحیح و امید وفا غلط
شماره ۴۹۲ - نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟
شماره ۴۰۰ - بر اهل ترک، نکرده است غم جفا هرگز
شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
شماره ۴۳ - بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگهاست
شماره ۲۰ - لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
شماره ۸ - از آتش اهل عصر جز دودی نیست
بند ۳۹ - بفکن ز لطف بار دگر سایه برسرم
شماره ۸ - با گیوه تنک رفتن راه چه سود