درباره ادیب الممالک
محمد صادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی- درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری» شاعر، ادیب و روزنامهنگار دوره مشروطه است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - حمایل
شماره ۲ - ای آنکه خوش است در فراقت مردن
شمارهٔ ۳ - انگشتر
شماره ۴ - انگشتر التفاتی ای دوست رسید
شمارهٔ ۵ - گوشواره
شماره ۶ - تا از می عشق جرعه نوش تو شدم
شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخال
شماره ۸ - ای آنکه به هجران تو از جان سیرم
شمارهٔ ۹ - سیب
شماره ۱۰ - ای آنکه تو را پنجه ی شیری باشد
شمارهٔ ۱۱ - بازوبند
شماره ۱۲ - ای آنکه به درگاه غمت رو کردم
شمارهٔ ۱۳ - سوزن
شماره ۱۴ - ای آنکه دلت ز هجر غمناک شده
شمارهٔ ۱۵ - پیراهن
شماره ۱۶ - چون پیراهن ز دست محبوب آید
شمارهٔ ۱۷ - سرداری
شماره ۱۸ - آن سرداری که لطف کرد آن دلبر
شمارهٔ ۱۹ - قبا
شماره ۲۰ - زین تازه قبا که دسترنج مه ماست
شمارهٔ ۲۱ - کلاه
شماره ۲۲ - این تازه کله که داده دلبر ماست
شمارهٔ ۲۳ - کفش
شماره ۲۴ - خصم تو به راه خیر هرگز نرود
شمارهٔ ۲۵ - چادر
شماره ۲۶ - چادر چه عطا کرد به من دلبر من
شمارهٔ ۲۷ - روبنده
شماره ۲۸ - تا در بر آن طره روبنده شدم
شمارهٔ ۲۹ - کمربند
شماره ۳۰ - خواهم به شکر تنگ تو را بشکستن
شمارهٔ ۳۱ - گل
شماره ۳۲ - فرمود مرا نگار یاد از یک گل
شمارهٔ ۳۳ - بید مشک
شماره ۳۴ - ای دوست ز نوک خامه مشک آوردی
شمارهٔ ۳۵ - یاس
شماره ۳۶ - ای یار عزیز و عاشق قدرشناس
شمارهٔ ۳۷ - هندوانه
شماره ۳۸ - تا داد دو هندوانه آن لبعت مست
شمارهٔ ۳۹ - خربوزه
شمارهٔ ۴۰ - نیلوفر
شماره ۴۱ - نیلوفر تازه داده بودی یارا
شمارهٔ ۴۲ - نرگس
شماره ۴۳ - زان نرگس تازه کز بر یار آمد
شمارهٔ ۴۴ - نارنج
شماره ۴۵ - چون تحفه کوی دوست نارنج بود
شمارهٔ ۴۶ - ترنج
شماره ۴۷ - چون داد ترنجم آن پری پیکر مست
شمارهٔ ۴۸ - لیمو
شماره ۴۹ - این لیموئی که تحفه انان شد
شمارهٔ ۵۰ - نارنگی
شماره ۵۱ - این میوه که با روی تو همرنگستی
شمارهٔ ۵۲ - سیب
شماره ۵۳ - ای آنکه ترا پنجه شیری باشد
شمارهٔ ۵۴ - انگور
شماره ۵۵ - ای آنکه دلم ز عشق شیدا سازی
شمارهٔ ۵۶ - خرما
شماره ۵۷ - ترسم که ازین محبت پنهانی
شمارهٔ ۵۸ - گلاب
شماره ۵۹ - ای آنکه بعشق در دو عالم سمری
شمارهٔ ۶۰ - شراب
شماره ۶۱ - زین باده فرستادمت ای رشک پری
شمارهٔ ۶۲ - عرق
شماره ۶۳ - ای لاله بخون ز چهر رنگین شما
شمارهٔ ۶۴ - قند
شماره ۶۵ - از جهل بود قطره به عمان بردن
شمارهٔ ۶۶ - چائی
شماره ۶۷ - آن چای که داد همت والایت
شمارهٔ ۶۸ - ترشی
شماره ۶۹ - ای دوست مبر بر لب شیرین ترشی
شمارهٔ ۷۰ - گز
شماره ۷۱ - ای مست لب چون شکرت دختر رز
شمارهٔ ۷۲ - نقل
شماره ۷۳ - ای آنکه یگانه در کمال و عقلی
شمارهٔ ۷۴ - قرص
شماره ۷۵ - آن قرص که داده بودی ای کبک خرام
شمارهٔ ۷۶ - شکار
شماره ۷۷ - ای شیر رمیده ز آهوان مستت
شمارهٔ ۷۸ - بره
شماره ۷۹ - ای غمزه تو چو گرگ و چشم تو چو میش
شمارهٔ ۸۰ - ماهی
شماره ۸۱ - ای آنکه بر آسمان خوبی ماهی
شمارهٔ ۸۲ - چاقو
شماره ۸۳ - لا حول و لا قوة الا بالله
شمارهٔ ۸۴ - تسبیح
شماره ۸۵ - ای آنکه برای من فرستی تسبیح
شمارهٔ ۸۶ - تسبیح یسر
شماره ۸۷ - ای شاد ز تحفه تو دلهای غمین
شمارهٔ ۸۸ - شانه
شماره ۸۹ - موئی که فلک حریف نازش نشده است