درباره ادیب الممالک

محمد صادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی- درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری» شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دوره مشروطه است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - حمایل شماره ۲ - ای آنکه خوش است در فراقت مردن شمارهٔ ۳ - انگشتر شماره ۴ - انگشتر التفاتی ای دوست رسید شمارهٔ ۵ - گوشواره شماره ۶ - تا از می عشق جرعه نوش تو شدم شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخال شماره ۸ - ای آنکه به هجران تو از جان سیرم شمارهٔ ۹ - سیب شماره ۱۰ - ای آنکه تو را پنجه ی شیری باشد شمارهٔ ۱۱ - بازوبند شماره ۱۲ - ای آنکه به درگاه غمت رو کردم شمارهٔ ۱۳ - سوزن شماره ۱۴ - ای آنکه دلت ز هجر غمناک شده شمارهٔ ۱۵ - پیراهن شماره ۱۶ - چون پیراهن ز دست محبوب آید شمارهٔ ۱۷ - سرداری شماره ۱۸ - آن سرداری که لطف کرد آن دلبر شمارهٔ ۱۹ - قبا شماره ۲۰ - زین تازه قبا که دسترنج مه ماست شمارهٔ ۲۱ - کلاه شماره ۲۲ - این تازه کله که داده دلبر ماست شمارهٔ ۲۳ - کفش شماره ۲۴ - خصم تو به راه خیر هرگز نرود شمارهٔ ۲۵ - چادر شماره ۲۶ - چادر چه عطا کرد به من دلبر من شمارهٔ ۲۷ - روبنده شماره ۲۸ - تا در بر آن طره روبنده شدم شمارهٔ ۲۹ - کمربند شماره ۳۰ - خواهم به شکر تنگ تو را بشکستن شمارهٔ ۳۱ - گل شماره ۳۲ - فرمود مرا نگار یاد از یک گل شمارهٔ ۳۳ - بید مشک شماره ۳۴ - ای دوست ز نوک خامه مشک آوردی شمارهٔ ۳۵ - یاس شماره ۳۶ - ای یار عزیز و عاشق قدرشناس شمارهٔ ۳۷ - هندوانه شماره ۳۸ - تا داد دو هندوانه آن لبعت مست شمارهٔ ۳۹ - خربوزه شمارهٔ ۴۰ - نیلوفر شماره ۴۱ - نیلوفر تازه داده بودی یارا شمارهٔ ۴۲ - نرگس شماره ۴۳ - زان نرگس تازه کز بر یار آمد شمارهٔ ۴۴ - نارنج شماره ۴۵ - چون تحفه کوی دوست نارنج بود شمارهٔ ۴۶ - ترنج شماره ۴۷ - چون داد ترنجم آن پری پیکر مست شمارهٔ ۴۸ - لیمو شماره ۴۹ - این لیموئی که تحفه انان شد شمارهٔ ۵۰ - نارنگی شماره ۵۱ - این میوه که با روی تو همرنگستی شمارهٔ ۵۲ - سیب شماره ۵۳ - ای آنکه ترا پنجه شیری باشد شمارهٔ ۵۴ - انگور شماره ۵۵ - ای آنکه دلم ز عشق شیدا سازی شمارهٔ ۵۶ - خرما شماره ۵۷ - ترسم که ازین محبت پنهانی شمارهٔ ۵۸ - گلاب شماره ۵۹ - ای آنکه بعشق در دو عالم سمری شمارهٔ ۶۰ - شراب شماره ۶۱ - زین باده فرستادمت ای رشک پری شمارهٔ ۶۲ - عرق شماره ۶۳ - ای لاله بخون ز چهر رنگین شما شمارهٔ ۶۴ - قند شماره ۶۵ - از جهل بود قطره به عمان بردن شمارهٔ ۶۶ - چائی شماره ۶۷ - آن چای که داد همت والایت شمارهٔ ۶۸ - ترشی شماره ۶۹ - ای دوست مبر بر لب شیرین ترشی شمارهٔ ۷۰ - گز شماره ۷۱ - ای مست لب چون شکرت دختر رز شمارهٔ ۷۲ - نقل شماره ۷۳ - ای آنکه یگانه در کمال و عقلی شمارهٔ ۷۴ - قرص شماره ۷۵ - آن قرص که داده بودی ای کبک خرام شمارهٔ ۷۶ - شکار شماره ۷۷ - ای شیر رمیده ز آهوان مستت شمارهٔ ۷۸ - بره شماره ۷۹ - ای غمزه تو چو گرگ و چشم تو چو میش شمارهٔ ۸۰ - ماهی شماره ۸۱ - ای آنکه بر آسمان خوبی ماهی شمارهٔ ۸۲ - چاقو شماره ۸۳ - لا حول و لا قوة الا بالله شمارهٔ ۸۴ - تسبیح شماره ۸۵ - ای آنکه برای من فرستی تسبیح شمارهٔ ۸۶ - تسبیح یسر شماره ۸۷ - ای شاد ز تحفه تو دلهای غمین شمارهٔ ۸۸ - شانه شماره ۸۹ - موئی که فلک حریف نازش نشده است