ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۹۹ - به یکی از معاندین
ای کسروی ای سفیه نادان کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۸۰۹
هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی جامی : اعتقادنامه
بخش ۶ - اشارت به علم
هست بعد از حیات علم و شعور رضیالدین آرتیمانی : مفردات
۲
از آن هجران کند با من مدارا احمد شاملو : ابراهیم در آتش
واپسين تير ترکش آنچنان که میگويند
من کلامِ آخرین را مولوی : المجلس الثالث
مناجات
ملکا و پادشاها! در این لحظه و در این ساعت، تحف تحیات و صلات صلوات به روان پاک سید المرسلين، چراغ آسمان و زمين، محمد رسول الله در رسان، بیضههای اعمال نهادهایم بر خاشاک از آسیب چنگال گربهٔ شهوت نگاه دار. ماهرویان عمل، کاهربایی دارند در دل ما، خداوندا! ما را هنگی و قوتی بخش تا ربوده نشود. تن شوره گشتهٔ ما راکه از آب شور حرص، شوره گشته است، به توفیق مجاهده، پاک و طیب گردان. دل ما راکه از خیل خیال وسوسهها پای کوب گشته است، به باران توفیق و خضر طاعات مزین گردان. تابهٔ طبع ما را از صدمهٔ سنگ سنگين دلان نگاه دار. به وقت مرگ چون مرغ جان ما از قفص قالب، بيرون خواهد رفتن، شاخهای درخت سبز سعادت، مرغ روح ما را بنما تادر آرزوی آن، پر و بال خوش بزند و به نشاط بی اکراه بيرون پرد. سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت شمارهٔ ۴
دزدی به خانه پارسایی در آمد چندانکه جست چیزی نیافت دل تنگ شد پارسا خبر شد گلیمی که بر آن خفته بود در راه دزد انداخت تا محروم نشود محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۱۰۳
یکی گفت یا شیخ بنده به گناه از بندگی بیفتد؟ شیخ گفت چون بنده بودنه، پدر ما آدم چون بنده بود به گناه از خداوند بنه افتاد بندۀ او باش هر کجا خواهی باش ذَنبٌ مَعَ الافتقارِ خَیرٌ من طاعَةٍ مَعَ الاِفْتِخار آدم افتقار آورد و ابلیس افتخار لولا العصاة لَضاعَ رحمة اللّه. بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۷۳
شکفت لاله، توهم عطر در شراب افشان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۹۸
دل من دست بازی می کند هر لحظه با مویش سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
دل میرود و دیده نمیشاید دوخت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۴
مه ز برج شرف چو طالع شد عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۳۲
در بادیهای که عقل را راهی نیست جهان ملک خاتون : رباعیات
شمارهٔ ۶۴
در دیده خال روی تو جا بگرفت مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۱۸۶
عشقت کشتم که غم درودم شب و روز محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۶۰
شیخ گفت رسول گفت صلی اللّه علیه من یقرع ابواب الجنة من امتی فقراؤها و اکثر اهل الجنة من امتی ضعفاؤها و شرار امتی من یساق الی النار الاقماع، قیل یا رسول اللّه و من الاقماع؟ قال صلی اللّه علیه اذا اکلوا لم یشبعواواذا جمعوا لم یستغنوا. قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح محمد شاه غازی رحمهالله فرماید
عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۵۰ - انجامش اقبالنامه
چو گوهر برون آمد از کان کوه غروی اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
از هر گل شور نروید گل شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی)
منظومهٔ حیدر بابا
ترجمهٔ فارسی بهروز ثروتیان
شمارهٔ ۱۹۹ - به یکی از معاندین
ای کسروی ای سفیه نادان کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۸۰۹
هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی جامی : اعتقادنامه
بخش ۶ - اشارت به علم
هست بعد از حیات علم و شعور رضیالدین آرتیمانی : مفردات
۲
از آن هجران کند با من مدارا احمد شاملو : ابراهیم در آتش
واپسين تير ترکش آنچنان که میگويند
من کلامِ آخرین را مولوی : المجلس الثالث
مناجات
ملکا و پادشاها! در این لحظه و در این ساعت، تحف تحیات و صلات صلوات به روان پاک سید المرسلين، چراغ آسمان و زمين، محمد رسول الله در رسان، بیضههای اعمال نهادهایم بر خاشاک از آسیب چنگال گربهٔ شهوت نگاه دار. ماهرویان عمل، کاهربایی دارند در دل ما، خداوندا! ما را هنگی و قوتی بخش تا ربوده نشود. تن شوره گشتهٔ ما راکه از آب شور حرص، شوره گشته است، به توفیق مجاهده، پاک و طیب گردان. دل ما راکه از خیل خیال وسوسهها پای کوب گشته است، به باران توفیق و خضر طاعات مزین گردان. تابهٔ طبع ما را از صدمهٔ سنگ سنگين دلان نگاه دار. به وقت مرگ چون مرغ جان ما از قفص قالب، بيرون خواهد رفتن، شاخهای درخت سبز سعادت، مرغ روح ما را بنما تادر آرزوی آن، پر و بال خوش بزند و به نشاط بی اکراه بيرون پرد. سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت شمارهٔ ۴
دزدی به خانه پارسایی در آمد چندانکه جست چیزی نیافت دل تنگ شد پارسا خبر شد گلیمی که بر آن خفته بود در راه دزد انداخت تا محروم نشود محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۱۰۳
یکی گفت یا شیخ بنده به گناه از بندگی بیفتد؟ شیخ گفت چون بنده بودنه، پدر ما آدم چون بنده بود به گناه از خداوند بنه افتاد بندۀ او باش هر کجا خواهی باش ذَنبٌ مَعَ الافتقارِ خَیرٌ من طاعَةٍ مَعَ الاِفْتِخار آدم افتقار آورد و ابلیس افتخار لولا العصاة لَضاعَ رحمة اللّه. بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۷۳
شکفت لاله، توهم عطر در شراب افشان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۹۸
دل من دست بازی می کند هر لحظه با مویش سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
دل میرود و دیده نمیشاید دوخت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۴
مه ز برج شرف چو طالع شد عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۳۲
در بادیهای که عقل را راهی نیست جهان ملک خاتون : رباعیات
شمارهٔ ۶۴
در دیده خال روی تو جا بگرفت مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۱۸۶
عشقت کشتم که غم درودم شب و روز محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۶۰
شیخ گفت رسول گفت صلی اللّه علیه من یقرع ابواب الجنة من امتی فقراؤها و اکثر اهل الجنة من امتی ضعفاؤها و شرار امتی من یساق الی النار الاقماع، قیل یا رسول اللّه و من الاقماع؟ قال صلی اللّه علیه اذا اکلوا لم یشبعواواذا جمعوا لم یستغنوا. قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح محمد شاه غازی رحمهالله فرماید
عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۵۰ - انجامش اقبالنامه
چو گوهر برون آمد از کان کوه غروی اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
از هر گل شور نروید گل شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی)
منظومهٔ حیدر بابا
ترجمهٔ فارسی بهروز ثروتیان
